Θόδωρος Ξυλιάς: Τα αδιέξοδα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

Για τα  σημερινά αδιέξοδα στους Ο.Τ.Α . δεν ευθύνονται μόνο οι κυβερνήσεις αλλά και η Τοπική Αυτοδιοίκηση που στην απλόχερη εκχώρηση αρμοδιοτήτων στους  Δήμους  πρώην Νομαρχίες - Περιφέρειες  από το κράτος , δεν απαίτησαν πρώτα  να διασφαλίσουν χρηματοδότηση ( για παράδειγμα την είσπραξη των τελών κυκλοφορίας κ.α απευθείας από τα ταμεία των Δήμων και όχι από τις ΔΟΥ). Αν  δεν ήταν προετοιμασμένη να επωμιστεί αυτή την ευθύνη θα έπρεπε να αρνηθεί αυτή την αρμοδιότητα.       Όμως η Αυτοδιοίκηση αναλώθηκε σε ατέρμονες συζητήσεις με το κράτος για τις αρμοδιότητες. Το νομοθετικό πλαίσιο και τον τρόπο της χρηματοδότησης που έφερε τα σημερινά αποτελέσματα με τις ατέλειωτες περικοπές, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα σημαντικά έργα υποδομής για κάθε περιοχή. Στην αποχετευση- διαχείριση απορημάτων - ύδρευση - διαχείριση των υδάτινων πόρων - οδοποιία - σχέδιο πόλης - διάνοιξη οδών - κυκλοφοριακό- περιβάλλον - αντιπλημυρικά- διάβρωση ακτών , απορροφώντας Χρήματα από Ευρωπαϊκά Προγράμματα , που στην πλειοψηφία τους είναι από ανύπαρκτη έως ελάχιστη σε σχέση με τις ανάγκες.

Αντί όμως κυρίως οι Καποδιστριακοί Δήμοι να Οργανώσουν τις τεχνικές υπηρεσίες για την υλοποίηση των παραπάνω έργων . επικαλούμενοι  το νομοθετικό πλαίσιο που τους έδινε την δυνατότητα να ιδρύουν οργανισμούς με μεγάλες υποχρεώσεις . Όπως για παράδειγμα: ο τέως Δήμος Ρίου ενώ δεν ήταν αναγκαίο το 2007 δημιούργησε την ΔΕΠΑΡ γεγονός που ο Δήμος Πάτρας με μεγάλη δράση στα πολιτιστικά και δεκαπενταπλάσιο πληθυσμό την ΔΕΠΑΠ την δημιούργησε το 1999 που σήμερα καλείται να καταργήσει με απρόβλεπτες συνέπειες κυρίως στους εργαζόμενους.Πρώην Δημοτικός Σύμβουλος ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΣΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Για τα σημερινά αδιέξοδα στους Ο.Τ.Α . δεν ευθύνονται μόνο οι κυβερνήσεις αλλά και η Τοπική Αυτοδιοίκηση που στην απλόχερη εκχώρηση αρμοδιοτήτων στους Δήμους πρώην Νομαρχίες - Περιφέρειες από το κράτος , δεν απαίτησαν πρώτα να διασφαλίσουν χρηματοδότηση ( για παράδειγμα την είσπραξη των τελών κυκλοφορίας κ.α απευθείας από τα ταμεία των Δήμων και όχι από τις ΔΟΥ). Αν δεν ήταν προετοιμασμένη να επωμιστεί αυτή την ευθύνη θα έπρεπε να αρνηθεί αυτή την αρμοδιότητα. Όμως η Αυτοδιοίκηση αναλώθηκε σε ατέρμονες συζητήσεις με το κράτος για τις αρμοδιότητες. Το νομοθετικό πλαίσιο και τον τρόπο της χρηματοδότησης που έφερε τα σημερινά αποτελέσματα με τις ατέλειωτες περικοπές, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα σημαντικά έργα υποδομής για κάθε περιοχή. Στην αποχετευση- διαχείριση απορημάτων - ύδρευση - διαχείριση των υδάτινων πόρων - οδοποιία - σχέδιο πόλης - διάνοιξη οδών - κυκλοφοριακό- περιβάλλον - αντιπλημυρικά- διάβρωση ακτών , απορροφώντας Χρήματα από Ευρωπαϊκά Προγράμματα , που στην πλειοψηφία τους είναι από ανύπαρκτη έως ελάχιστη σε σχέση με τις ανάγκες. Αντί όμως κυρίως οι Καποδιστριακοί Δήμοι να Οργανώσουν τις τεχνικές υπηρεσίες για την υλοποίηση των παραπάνω έργων . επικαλούμενοι το νομοθετικό πλαίσιο που τους έδινε την δυνατότητα να ιδρύουν οργανισμούς με μεγάλες υποχρεώσεις . Όπως για παράδειγμα: ο τέως Δήμος Ρίου ενώ δεν ήταν αναγκαίο το 2007 δημιούργησε την ΔΕΠΑΡ γεγονός που ο Δήμος Πάτρας με μεγάλη δράση στα πολιτιστικά και δεκαπενταπλάσιο πληθυσμό την ΔΕΠΑΠ την δημιούργησε το 1999 που σήμερα καλείται να καταργήσει με απρόβλεπτες συνέπειες κυρίως στους εργαζόμενους.